29 september 2007

John Grisham (nog meer nieuws, 2007)

GRISHAM KRIJGT CLAIM AAN DE JEANS

Tegen bestsellerauteur John Grisham is vrijdag 28 september bij een Amerikaanse rechtbank een klacht ingediend wegens het vorig jaar verschenen non-fictie boek 'The Innocent Man' ('De gevangene') over de moord in 1982 op een serveerster.

In de gerechtelijke stukken wordt een schadevergoeding geëist van een kleine vijftigduizend euro door aanklager Bill Peterson en voormalig FBI-agent Gary Rogers. Zij waren het die twee mannen, de aan lager wal geraakte lokale sportheld Ron Williamson en zijn kennis Dennis Fritz, achter de tralies kregen voor de moord op serveerster Debbie Sue Carter in Ada, Oklahoma. Williamson werd ter dood veroordeeld en Fritz kreeg levenslang. Later bleek uit DNA-tests dat Williamson en Fritz de moord niet gepleegd kunnen hebben. De twee werden vrijgelaten nadat ze twaalf jaar onschuldig in de cel hadden gezeten. Williamson overlijdt in 2004 op 51-jarige leeftijd.

Hun ervaringen vormden de basis voor boeken als 'The Innocent Man' van Grisham en 'Journey Toward Justice' van Dennis Fritz zelf. Ook tegen Fritz is een klacht ingediend door Peterson en Rogers, die vinden dat hun werk in een kwaad daglicht is gesteld en dat zij als gevolg hiervan in 'emotionele nood' zijn komen te verkeren. Grisham, Fritz en ook een andere gedaagde, Robert Mayer, auteur van het boek 'The Dreams of Ada' zouden in toespraken en interviews de openbaar aanklager en de voormalig agent onterecht hebben aangevallen. De drie boeken verschenen bijna gelijktijdig in oktober 2006 op de markt.

,,Het is niet meer dan een machtsspelletje om mensen ervan te overtuigen dat aanklager Peterson niets verkeerds heeft gedaan'', reageerde Fritz op de aanklacht. ,,De claim mist elke grond. Ik heb de waarheid verteld en ik heb het recht om te schrijven wat mijn gedachten hierover zijn.''

,,Ik denk dat John Grisham was vergeten dat hij een non-fictie aan het schrijven was'', zei advocaat Gary Richardson die namens Peterson en Rogers de claim indiende. ,,Hij heeft zelf ooit in een speech gezegd dat hij verwachtte te zullen worden vervolgd voor dit boek.'' John Grisham is bestuurslid van 'The Innocence Project', een organisatie die zich inzet om volgens haar ten onrechte veroordeelde mensen via DNA-technieken van alle blaam te zuiveren.

Zie ook: John Grisham over 'The Innocent Man'

John Grisham (nieuws, 2007)

NA PIZZA EN OPERA VOLGT OPNIEUW DE RECHTSZAAL

Zijn twintigste, 'De verbanning', ligt nog te dampen in de boekhandel en nu al is bekend wanneer er weer een echte 'legal' thriller van John Grisham zal verschijnen. En dat werd tijd ook, want het is al weer drie jaar geleden dat 'Het laatste jurylid' op de markt kwam.

Eind januari 2008 staat de nieuwe 'Grisham' gepland. De titel en nadere bijzonderheden zijn door uitgever Doubleday nog niet vrijgegeven. Maar een raadselachtige zin in de brochure moet alle nieuwsgierigheid wekken: ,,In de meeste staten van Amerika is het recht te koop. En alleen de rijken kunnen het zich veroorloven.''

Voor het zover is, moet de Grisham-fan zich zien te redden met 'De verbanning', geen thriller, maar een roman over een footballspeler Rick Dockery die zijn carrière noodgedwongen moet voortzetten in Italië, maar in ruil daarvoor wel alle geneugten - pizza, opera, Fiat en vrouwen - van het land leert kennen.

Erik Hazelhoff Roelfzema (1917-2007)



SOLDAAT VAN ORANJE VOCHT LEVEN LANG TEGEN HOKJESGEEST

Op Hawaii is de Nederlandse schrijver Erik Hazelhoff Roelfzema overleden. Hazelhoff Roelfzema, bekend van het verfilmde boek 'Soldaat van Oranje', is volgens zijn familie woensdag 26 september in zijn slaap overleden. Hij is negentig jaar geworden.

Hazelhoff Roelfzema werd geboren op 3 april 1917 in Surabaya. Hij is een van de meest besproken en beschreven oorlogshelden: hij was Engelandvaarder, geheim agent, piloot van een bommenwerper met als doelwit Duitsland, adjudant van koningin Wilhelmina en drager van de Militaire Willemsorde.

Hij studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij werd in 1939 oorlogscorrespondent. In april 1941 zat hij een week gevangen in het 'Oranjehotel' te Scheveningen. De student dook onder, deed zijn doctoraalexamen en vertrok als Engelandvaarder naar het Verenigd Koninkrijk. Hazelhoff Roelfzema voerde landingen uit op de Nederlandse kust om zendapparatuur voor het verzet af te leveren en personen op te halen die vanuit bezet Nederland in het Verenigd Koninkrijk gewenst waren.

Hoewel hij met zijn door Paul Verhoeven met veel succes verfilmde boek 'Soldaat van Oranje' aan zijn eigen roem bijdroeg en interviews nooit moe werd, liet hij alle belangstelling tamelijk onaangedaan over zich heenkomen. Ondanks zijn vele optreden in de media heeft hij volgens eigen zeggen nooit op zijn verleden willen teren.

Na de oorlog keert Hazelhoff Roelfzema naar Nederland terug, maar niet om er permanent te blijven. Een verzoek van koningin Wilhelmina om haar adjudant te blijven, legt hij terzijde. ,,Ik had geen zin om eeuwig tweede viool te blijven spelen. Ik wilde mijn eigen baas worden'', zei hij in een interview in 2000 met de GPD-dagbladen. De Vernieuwing - mensen uit alle sociale klassen vormden een front tegen de nazi's - waarover hij in de oorlog aan Wilhelmina rapporteerde, verwordt na de bevrijding tot een starre Verzuiling. Tot grote teleurstelling van Hazelhoff Roelfzema.

Hij kon niet tegen de hokjesgeest. ,,Bij de RAF was ik terechtgekomen tussen allerlei nationaliteiten. We hadden maar één doel: de Duitsers op hun bek slaan. Het was wij tegen de nazi's in plaats van ieder voor zijn eigen land. Ik ben die oorlog uitgekomen als wereldburger.''

Hij vertrekt al gauw naar Amerika en start daar als 'ongeschoold handarbeider' in een herenmodezaak in Hollywood. Later klimt hij op tot directeur van de televisiemaatschappij NBC en leidt hij in de hitte van de Koude Oorlog het met CIA-miljoenen gesubsidieerde Radio Free Europe in München. Tussendoor zet Hazelhoff Roelfzema zich in voor de zaak van de Repoeblik Maluku Selatan, de onafhankelijke Molukse staat. Na een hachelijke vliegreis in 'een waterkistje' vanaf de Filippijnen, weet hij het eiland Ceram te bereiken om er voor de Verenigde Naties bewijzen te verzamelen van de Indonesische agressie tegen de Ambonezen. Hazelhoff Roelfzema is het geloof in een zelfstandige status voor de Molukken nooit verloren. ,,Ze hadden een absoluut rechtvaardige en legale zaak, die desondanks hopeloos was. Een land zo groot als Indonesië, met zo veel verschillende volkeren binnen de grenzen, heeft geen toekomst als onafhankelijke vrije staat. Dat zaakje blijft bij elkaar als je er een dictator boven zet, zoals Soekarno en Soeharto, of zoals Tito Joegoslavië bij elkaar hield. Ik heb het grootste respect voor president Wahid en de zijnen, maar ik geef ze weinig kans. De enige oplossing is dat je de eilanden een zelfstandig status geeft binnen een federatie.''

Hij woonde ruim dertig jaar met zijn tweede vrouw Karin op Hawaii, waar prins Bernhard hem wel eens kwam opzoeken. ,,We zijn echt goede vrienden geworden. Hij mag zijn zwakke punten hebben, maar hij was een reuze kerel. Als Bernhard eenmaal je vriend was, dan was niets te veel. Hij belde ons regelmatig op. Het liefst rond de Nederlandse borreltijd, dan wist hij dat wij nog in bed lagen.''

In zijn in 2000 verschenen boek 'Op jacht naar het leven' liet de toen de 83-jarige schrijver een afscheidsgroet aan het leven achter. ,,Ik aanvaard de dood zoals ik het leven aanvaard, omdat er geen keuze is.'' De duistere prins, zoals hij de dood noemt, heeft hij vaak genoeg in zijn gezichtsveld waargenomen. ,,Hij heeft veel van me geslikt. Het leven heeft me enorm goed behandeld. Daar ben ik me volledig van bewust. Ik heb geen reden om niet netjes weg te gaan als de tijd daar is'', zei hij destijds in de GPD-dagbladen. ,,Het idee dat ik dood zal gaan is niet leuk. Het leven is namelijk nog vrij gezellig, eigenlijk. Ik heb een vrouw waar ik dol op ben en ik weet dat die het heel vervelend zal vinden als ik er tussenuit zou knijpen. Ik ben nu tussen de tachtig en de negentig. Dus zo gek lang zal het niet meer duren.''

Hazelhoff Roelfzema's as zal worden verstrooid in Wassenaar, waar hij ereburger van is.

25 september 2007

Deventer thriller (nieuws, 2007)

EERSTE DEVENTER THRILLER VERKRIJGBAAR

Op donderdag 27 september wordt bij boekhandel Praamstra in Deventer de literaire thriller 'Verdwenen chemie' gelanceerd. Auteur Almar Otten geeft de stad Deventer hiermee een eigen thrillerserie, want in totaal zeven Deventer moordzaken worden de komende jaren in evenzoveel delen beschreven.

Bij alle thrillers is de Hanzestad het vertrekpunt. Veel bekende locaties in de stad zijn herkenbaar in de boeken van Otten, in enkele gevallen gaat het om verzonnen plekken. Maar meestal zal de lezer weten waar een en ander zich in Deventer afspeelt.

'Verdwenen chemie' wordt 'een intrigerende, literaire thriller' genoemd over 'verloren idealen en verkeerde keuzes'. Tegen het decor van de Hanzestad ontrafelen de rechercheurs Ellen van Dorth en Jozef Laros verborgen familiegeschiedenissen en graven zij naar onzichtbare scherven uit de glanzende loopbanen van topmanagers in de chemische industrie.

Met de uitgave is ook een nieuw politieduo geboren. De mathematische werkwijze van de jonge en ambitieuze Ellen van Dorth botst nogal eens met de intuïtieve aanpak van de oude rot Jozef Laros en dat leidt volgens de uitgever geregeld tot pijnlijke, maar vaak ook vermakelijke misverstanden.

Auteur Almar Otten, die voormalig staatssecretaris Melanie Schultz van Hagen als idool koestert, woont in Deventer en is werkzaam als milieuambtenaar. Bij het schrijven wordt hij gedreven door nieuwsgierigheid, meldt zijn uitgever. Zoals hij het zelf formuleert: ,,Welke waarheden liggen er verborgen achter het bloemetjesgordijn van alledag?'' 'Verdwenen chemie' verschijnt bij de Deventer uitgeverij ArtNik en kost € 17,50.

Mocht ik het gedaan hebben (nieuws, 2007)

UITGEVER PUBLICEERT VERTALING SIMPSONS 'BEKENTENIS'

In 1994 werd Amerika opgeschrikt door de gruwelijke moorden op Ron Goldman en Nicole Brown Simpson. Na een spectaculaire achtervolging die live op televisie te volgen was, werd een van Amerika’s grootste sporthelden (en acteur in The Naked Gun-films) O.J. Simpson gearresteerd op verdenking van deze moorden.

De rechtszaak die volgde werd het grootste mediaspektakel van de jaren negentig, met als apotheose de onverwachte vrijspraak van O.J. Simpson. De families van de overledenen lieten het er niet bij zitten en spanden een civiele zaak aan tegen O.J. Simpson, waarin hij wél schuldig werd bevonden en veroordeeld tot het betalen van een miljoenenbedrag schadevergoeding aan de families.

In 2006 kondigde uitgeverij HarperCollins een boek aan waarin Simpson hypothetisch zou vertellen hoe hij de moorden zou hebben gepleegd. Het Amerikaanse publiek reageerde verontwaardigd op het feit dat Simpson geld zou verdienen aan de moordzaak op zijn eigen vrouw. HarperCollins besloot het boek terug te trekken. De rechten van het boek kwamen via een rechtbank in Florida in handen van de familie Goldman, als genoegdoening voor het feit dat ze nog geen cent van de 38 miljoen dollar die Simpson hen schuldig was had gezien.

Uitgeverij Carrera brengt 12 november 'If I did it, bekentenissen van de moordenaar' op de Nederlandse markt. Het is het originele manuscript dat Simpson zelf liet optekenen en waaraan hij zijn goedkeuring gaf. Via het uitgebreide voorafgaande verhaal van de familie Goldman krijgt het Nederlandse publiek voor het eerst inzicht in de absurde gebeurtenissen rondom de moorden en het proces wat daarop volgde. De familie Goldman ziet het verhaal van O.J. Simpson als zijn bekentenis en wil middels de publicatie ervan het publiek overtuigen van zijn schuld.

'If I did it' verscheen op 19 september in de Verenigde Staten en stootte direct op naar de top van de bestsellerlijsten.

Tom Egeland (interview, 2007)



NAAR DE HEMEL OF NAAR FRANKRIJK?

(Door Monique Brandt)

AMSTERDAM _ Naar eigen zeggen heeft hij er nooit een nacht van wakker gelegen. De wetenschap dat de Noorse Tom Egeland, als zijn schrijversloopbaan een tikkeltje anders was gelopen, wellicht miljardair was geweest, laat hem ogenschijnlijk koud. De in Oslo woonachtige Egeland (1959), auteur van het net in Nederland verschenen boek 'De Bespieder', schreef twee jaar voordat 'De Da Vinci Code' van Dan Brown uitkwam een soortgelijk boek. Sterker nog, de vele overeenkomsten tussen beide boeken, tot in de kleinste details, zijn haast griezelig.

Maar het voor Egeland relevante verschil is dat van 'Het Einde van de Cirkel' in Noorwegen destijds tienduizend exemplaren werden verkocht, terwijl Brown inmiddels wereldwijd aan de vijftig miljoen boeken komt. Niet meer dan een bijzonder en grappig toeval, aldus de auteur. ,,Als ik mijn boek later uitgebracht zou hebben, zou ik vast van plagiaat zijn beschuldigd'', grijnst hij onderkoeld.

23 september 2007

Pennenscherpend (Column, 2007)

HYPER VAN DE HYPES

(Door Peter Kuijt)

Hieperdepiep, het seizoen is weer begonnen, de hypes buitelen over elkaar heen. En net zo snel als ze aankloppen, verdwijnen ze weer door de achterdeur. Dat Pavarotti na zijn overlijden nog een Hit scoorde, zijn we al bijna vergeten. We verbazen ons ook niet meer over de Defibrillator van Willem Holleeder. En voor het Circus Ehsan Jami lijkt al weer het doek gevallen.

Maar we willen wel van alle hypes op de hoogte zijn én blijven. Want anders horen we er niet bij. Dus kijken we nieuwsgierig op als Mark Rutte een nieuwe mensensoort blijkt te hebben ontdekt: De Hardwerkende Nederlander. En of we een kind willen of niet, we láten ons screenen vóór de conceptie (Lui zaad? Foliumzuur geslikt?), want dat wil de moderne tijd en dat is dus hip. Ook nemen we met graagte kennis van de nieuwste serie nepbaarden uit de feestartikelenwinkel, met verve geshowd door Osama bin Laden. We doen met nog 20.841 andere sukkels mee aan Idols 4, wachten met smart op het moment dat Geert Wilders in de Kamer voor ‘racist’ wordt uitgemaakt en zien reikhalzend uit naar de oprichting van de Recht Door Zee Partij van Rita Verdonk.

In de wereld van de spannende fictie is het al niet anders. We hyperventileren van hypes naar hypejes. De Power of Plots lijkt iets uit het Stenen Tijdperk en weten we nog waar Manuscripta werd gehouden? Het applaus voor Diamanten Kogel-winnaar Patrick Conrad is al weer verstomd, want er zijn nieuwe dingen in aantocht.

We gaan straks appels met peren vergelijken voor de NS Publieksprijs. Hoe ‘literair’ zal René Appels nieuwste zijn sinds hij naar Anthos is overgestapt? Maakt Simon de Waal met ‘Pentito’ de hooggespannen verwachtingen waar? Weet Tomas Ross het echte geheim van Mata Hari te ontsluieren? En Karin Slaughter als geschenkauteur in 2008: hebben we dit jaar al niet te veel ‘Slaughter’ voor onze kiezen gekregen?

Handenwrijvend, pennenscherpend en de container met vitriool bijvullend, wachten we op de nieuwste Lieneke Dijkzeul, de nieuwste Elvin Post, de nieuwste Michael Connelly, de nieuwste Grisham, de nieuwste Loes den Hollander, de nieuwste Ton Theunis, de nieuwste Simone van der Vlugt (geen Libellegetut deze keer, ze heeft het beloofd!) en de nieuwste van die andere blonde schrijfster….

Het begint me ineens te duizelen…

En als we niet oppassen belandt het wansmakelijk spannende 'Mein Kampf' met ministeriële goedkeuring dadelijk in de Bestseller 60.

Ook dat nog.

Net terug van vakantie. En nu al moe…

22 september 2007

Uit respect (nieuws, 2007)

WINST 'GEHAKTDAG' NAAR GOED DOEL

Schrijver Richard Klinkhamer schenkt de eventuele opbrengst van zijn omstreden roman 'Woensdag Gehaktdag' aan een goed doel. De schrijver heeft dat besloten uit respect voor Hannie Godfrinon, de vrouw die hij in 1991 tijdens een ruzie de schedel insloeg.

Welk doel hij op het oog heeft, is onduidelijk. ,,Ik kan er nog niets over zeggen, we zijn het aan het uitzoeken. Het kan best dat ze helemaal geen geld van mij willen aannemen'', vertelt Klinkhamer in het Dagblad van het Noorden.

De schrijver heeft inmiddels contractueel laten vastleggen dat hij van de opbrengst afziet. Dit wordt bevestigd door Hans van Maar van zijn uitgever Just Publishers. ,,We moeten afwachten of het boek wel verkocht wordt'', aldus Van Maar.

'Woensdag Gehaktdag', zijn vijfde boek, ligt 3 oktober in de winkel. In de roman beschrijft Klinkhamer de dagen voor en na de verdwijning van zijn vrouw Hannie. ,,Van alles wat in dit boek staat, is 95 procent waar gebeurd. De overige 5 procent is verzonnen", zegt hij.

Richard Klinkhamer (1937) debuteerde in 1983 met de roman 'Gehoorzaam als een hond' en publiceerde daarna nog drie andere rauw-realistische, maar door critici wisselend ontvangen boeken. Begin jaren negentig raakt hij in opspraak na de verdwijning van zijn vrouw Hannie uit hun woning in Ganzedijk bij Finsterwolde.

In 2000 wordt het lichaam van Hannie ontdekt in de tuin bij de woning. De schrijver is dan al verhuisd naar Amsterdam. Klinkhamer zegt haar met een koevoet de schedel te hebben ingeslagen en wordt tot zes jaar cel veroordeeld. In oktober 2003 komt hij wegens cellentekort vervroegd vrij en wordt vervolgens onder elektronisch toezicht geplaatst.

De schrijver vond het 'machtig interessant' om in de gevangenis te zitten. ,,Als je dertig jaar bent, is het een ramp om te zitten. Niet als je zestig bent. Ik kwam er gezonder uit dan ik er inging. Toen ik naar Amsterdam terugkeerde, heb ik als onderdeel van mijn straf moeten afwassen in een verzorgingshuis, de doperwten zaten achter mijn oren. Daar heb ik mijn voorland gezien. Kwijlende oude mannetjes, de weg kwijt. Dan maak ik er liever een eind aan.''

(Bron: Dagblad van het Noorden)

20 september 2007

Diamanten Kogel (nieuws, 2007)

DIAMANTEN KOGEL VOOR PATRICK CONRAD

De misdaadroman 'Starr' van Patrick Conrad (1945) is donderdag 20 september bekroond met De Diamanten Kogel, de prijs voor het beste spannende Nederlandstalige boek van het jaar. De Diamanten Kogel werd in De Dolle Mol in Brussel voor de zesde keer uitgereikt door het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs. Conrad kreeg een zilveren boksbeugel met vier diamanten.

Patrick Conrad is dichter, scenarist, regisseur en schrijver. Hij was een van de stichters van het befaamde Antwerpse dichtersgenootschap The Pink Poets. Conrad heeft drie films gemaakt, waarvan 'Mascara' uit 1987 (met Charlotte Rampling) de bekendste is. België was hem al snel te klein en hij woont een groot deel van zijn leven in de Provence. Als misdaadauteur publiceerde hij onder meer de L-trilogie 'Limousine', 'Louisiana' en 'Luwte', een reeks met de Antwerpse adjunct-commissaris Pol Courtois in de hoofdrol.Conrads stijl wordt gekenmerkt door zwarte humor en soms gruwelijke beschrijvingen.

Het bekroonde boek 'Starr' is Conrads achtste misdaadroman. De roman gaat over een professor filmgeschiedenis die verdacht wordt van een reeks moorden. Vorig jaar ging de Diamanten Kogel naar de roman 'Het diepe water' van Felix Thijssen. In 2005 won Esther Verhoef met 'Onder druk'.

Conrad moest het in de strijd om de Diamanten Kogel opnemen tegen één Vlaamse collega, te weten Bob van Laerhoven met 'De wraak van Baudelaire' en vier Nederlandse schrijvers: Lieneke Dijkzeul ('De stille zonde'), het duo Escober ('Chaos'), Gouden Strop-winnaar Roel Janssen ('De tiende vrouw') en Peter de Zwaan ('Duivelsrug').

19 september 2007

Lisa Scottoline - Dubbelleven (2007)




KWALITEIT, MAAR MET ZWAKKE ONTKNOPING

(Door Arno Ruitenbeek)

'Dubbelleven', de dertiende thriller van Lisa Scottoline, hoeft 'maar' vijftien euro te kosten en daaraan heeft niemand een miskoop. Zelfs niet met zo'n zwakke ontknoping.

De voormalige advocate uit Philadelphia heeft in eigen land enorm succes en mag zich ook in de rest van de wereld geloofd en geprezen weten. Goede plots, pittige karakters, dialogen die de toets der kritiek kunnen doorstaan en meestal vaart. 'Dubbelleven' past naadloos in het rijtje van 'Door angst gedreven', 'Laatste kans' of 'Met voorbedachten rade'. Tot de laatste hoofdstukken dan, want dan krijgen toeval en goedkope emotie greep op het verhaal van rechter Cate Fante.

Cate is een knappe vrouw die niet op haar mondje is gevallen. Ze heeft in haar korte magistratelijke leven al een paar leuke zaken behandeld. Een geschil over intellectueel eigendom van een tv-serie over advocaten lost ze op door de gedaagde de mantel uit te vegen, omdat duidelijk is dat hij het idee heeft gestolen van de eiser. Ze moet die laatste in juridisch opzicht echter wel in het ongelijk stellen.

Daarmee opent ze de doos van Pandora. En niet alleen voor de partijen. Haar gewoonte om regelmatig duistere mannen op te pikken in duistere kroegen wordt breeduit in de pers gebracht. De gedaagde gaat zelfs een tv-serie brengen die op haar dubbelleven is gebaseerd. Het laat zich raden dat haar oudere en serieuzere collega's niet blij zijn met deze ontwikkelingen. Cate maakt zich minder zorgen over haar carrière dan over haar beste vriendin met haar autistische zoontje, die eveneens een rolletje dreigen te krijgen in de rechterssoap.

Lisa Scottoline - Dubbelleven. Vertaling: Iris Bol en Marcel Rouwé. Uitgeverij De Boekerij, 352 pag.

Karin Slaughter (nieuws, 2007)

KARIN SLAUGHTER SCHRIJFT GESCHENKBOEKJE

De Amerikaanse thrillerauteur Karin Slaughter schrijft het geschenkboekje voor Juni – Maand van het Spannende Boek 2008. Het motto van de twintigste editie van deze maand waarin thrillers centraal staan, is 'Knappe Koppen, Harde Bewijzen – Wetenschappers tegen de misdaad'. Dat heeft de stichting CPNB vandaag bekendgemaakt.

Karin Slaughter (1970) bereikte grote internationale successen met haar reeks thrillers over kinderarts en lijkschouwer Sara Linton. Haar boeken worden in 23 landen vertaald. Haar eerste roman ‘Nachtschade’ werd genomineerd voor de Dagger Award voor het beste thrillerdebuut van 2001. Ook in Nederland is Slaughter populair. In totaal werden van haar boeken meer dan één miljoen exemplaren verkocht. Zij schreef tot nu toe acht thrillers waarvan vijf zich afspelen in Grant County, waar hoofdpersoon Sara Linton en haar ex-echtgenoot, hoofdinspecteur Jeffrey Tolliver, de gruwelijkste moordzaken oplossen.

De CPNB koos voor het motto 'Knappe Koppen, Harde Bewijzen', omdat volgens haar de misdaadliteratuur en forensische wetenschap onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Al in de eerste misdaadverhalen van Edgar Allan Poe (1841) wordt duidelijk dat de auteur zich liet inspireren door de wetenschap. Sinds in 1986 voor het eerst DNA officieel gebruikt werd om een misdaad op te lossen, was dat niet alleen een mijlpaal in het forensisch onderzoek maar ook het begin van een nieuw hoofdpersoon en genre in de misdaadliteratuur: de forensisch expert, meestal een patholoog-anatoom die zelf misdaden oplost. De populariteit van dit genre is ook te vinden bij tv-series 'Silent Witness' en 'Cold Case'. De serie 'CSI' is in Nederland zelfs het best bekeken Amerikaanse televisieprogramma van de afgelopen jaren met gemiddeld 1.300.000 kijkers per week. Naar aanleiding van deze tv-serie is een reeks boeken verschenen.

Het boekje van Karin Slaughter wordt in juni 2008 door de boekwinkel cadeau gedaan bij aankoop van ten minste 12,50 euro aan Nederlandstalige boeken. Geschenkauteurs van de afgelopen jaren waren onder anderen Rinus Ferdinandusse, Nicci French, Tomas Ross en Henning Mankell. Dit jaar schreef Saskia Noort het geschenkboekje dat verscheen in een recordoplage van 637.000 exemplaren.

17 september 2007

Arthur Conan Doyle (nieuws, 2007)

SCHEPPER SHERLOCK HOLMES WAS OBSESSIEF SPIRITUEEL

Privédetective Sherlock Holmes mocht dan het rationeel combineren en deduceren tot een kunstvorm hebben verheven, zijn geestelijk vader Arthur Conan Doyle was geobsedeerd door seances, spiritualiteit en het bovennatuurlijke. Dagboeknotities waarin de schrijver bijhield welke contacten hij had met mediums kwamen onlangs voor het eerst naar buiten, 120 jaar nadat ze waren opgeschreven. Uit de aantekeningen blijkt dat Conan Doyles interesse in het paranormale dertig jaar eerder was gewekt dan algemeen wordt aangenomen.

De inhoud van de dagboeken, die dateren van 1885 tot 1889, komt naar voren in een nieuwe biografie van de schrijver: 'Conan Doyle, The Man Who Created Sherlock Holmes'. Schrijver Andrew Lycett laat in The Times weten dat Conan Doyle al van jongs af aan interesse had in het bovennatuurlijke. ,,Maar zijn rondscharrelen bij seances was niet eerder bekend. Pas bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog kwam hij er voor uit een spiritist te zijn. Wat interessant is, is dat hij er al veel eerder doende mee was.''

16 september 2007

Boeken (nieuws, 2007)

'GESTOLEN BOEKEN OP MARKTPLAATS.NL'

Boeken worden op grote schaal ontvreemd uit winkels en doorverkocht op internetsite Marktplaats.nl. Dit stelt Boekblad op basis van reacties van verschillende boekhandelaren. Reisboeken zijn populair bij de dieven, die doorgaans maar een of twee exemplaren per winkelbezoek meenemen. Vermoed wordt dat ze daarvoor speciaal geprepareerde tassen gebruiken, waardoor het alarm niet afgaat.

Een boekverkoper uit Haarlem zegt zeker te weten dat gestolen boeken op Marktplaats.nl worden doorverkocht: ,,Als je op de site zoekt naar reisboeken en je klikt door op de adverteerder, dan kun je zien dat die er tientallen aanbiedt.'' Zijn collega uit Leidschendam vatte een dief in de kraag. Deze was al eerder opgepakt toen hij had ‘vergeten af te rekenen’. Nog verdachter werd het toen dezelfde man enkele dagen later bij het postagentschap van de winkel twaalf pakketjes in de vorm van boeken wilde versturen. Toen de medewerker de ontvangers van de pakketjes opbelde bleek dat zij spiksplinternieuwe boeken via Marktplaats.nl hadden besteld. ,,De dief wilde de bij ons gestolen boeken via ons eigen postagentschap verkopen.''

Onderzoek op Marktplaats.nl leert dat sommige aanbieders inderdaad een verdachte indruk maken. Zo biedt een verkoper uit Sittard niet alleen een flink aantal pas verschenen chicklittitels aan, maar ook veel als nieuw uitziende merkkleding. Een andere adverteerder heeft zo'n vijftig 'nieuwe' kinderboeken in de verkoop.

Directeur Oscar Diele van Marktplaats.nl heeft inmiddels op de website van Boekblad gereageerd. Volgens hem mist het artikel 'de onderbouwing dat de boeken die worden aangeboden op Marktplaats ook daadwerkelijk gestolen zijn.' Ook zegt hij: ,,Op het moment dat wij van verschillende kanten getipt worden dat er mogelijk iets niet in de haak is, trekken wij de advertentie na en blokkeren wij deze.''

(Bron: Boekblad)

14 september 2007

Tweeduizend woorden per dag (nieuws, 2007)

EEN NIEUWE BOND IN ZES WEKEN

De Britse schrijver Sebastian Faulks, die door de erven van Ian Fleming is aangezocht om de verhalen over geheim agent James Bond voort te zetten, heeft zijn nieuw Bond-avontuur 'Devil May Care' in nauwelijks anderhalve maand bij elkaar geschreven. De 54-jarige Faulks, bekend van boeken als 'Birdsong' en 'Charlotte Gray', vertelde de BBC dat hij voor de gelegenheid de werkethiek van geestelijke vader Ian Fleming overnam en 2000 woorden per dag schreef in een stijl die voor 'tachtig procent op Fleming' is gebaseerd.

De nieuwe thriller over agent 007 komt uit op 28 mei van volgend jaar, ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van Fleming. Eerder dit jaar had Faulks gezegd dat hij behoorlijk terughoudend was ten aanzien van het verzoek van de erven. Hij overwon slechts zijn vrees na herlezing van de originele verhalen van Fleming. Faulks: ,,Ik vond het schrijven van dit verhaal opwindender dan ik had verwacht.'' De schrijver sprak bij de BBC ook over het immense contrast tussen het werk aan zijn boek 'Human Traces' - waarvoor hij vijf jaar in psychiatrische ziekenhuizen en medische bibliotheken heeft vertoefd - en 'Devil May Care'. ,,En dat was tegelijkertijd de aantrekkingskracht ervan.''

(Bron: BBC)

13 september 2007

Mark Gimenez - De ontvoering (2007)





ZWART SCENARIO MET ZWARTE HUMOR

(Door Arno Ruitenbeek)

Het is al zeventien jaar geleden, dat een van de beste thrillers ooit uitkwam. Een beklemmender verhaal over de kidnapping van een kind dan 'Billy' van Whitley Strieber (man achter het filmsucces 'The day after tomorrow') verscheen niet weer. Tot nu. Mark Gimenez lijkt dan ook te gaan strijken met de prijs 'thriller van het jaar' voor 'De ontvoering'.

Net als aardig wat (ex-)collega's beproefde de Amerikaanse advocaat Gimenez ook zijn geluk in de schrijverij. Dat pakte voortreffelijk uit, begin vorig jaar met 'De kleur van de wet', een rechtbankroman met als vraagstelling 'Wil je goed doen of het goed hebben?'. Ik had destijds als kritiek dat de dialogen somtijds houterig waren en de auteur zich bezondigde aan overdadige beschrijving. Gimenez is dit keer niet op één foutje te betrappen. Waarbij de karakters de slagroom op de taart vormen.

In 'De ontvoering' maken we kennis met de leden van het gezin van de verstrooide miljardair John Brice. Terwijl de hyperintelligente computerdeskundige in zijn mobiele telefoon tettert, wordt enkele meters verder zijn tienjarige dochter Gracie ontvoerd. Moeder Elizabeth is een bikkelharde advocate met een duister verleden, die haar echtgenoot in het openbaar de schuld en klappen geeft. Ze looft 25 miljoen dollar uit voor degene die Gracie heelhuids terugbrengt naar huis. Dat geldt ook voor de dader, maar die stelt ze een ultimatum. Als dat verstreken is, staat dat enorme bedrag op zijn hoofd.

Grootvader Ben is een oorlogsheld, die de verschrikkingen van Vietnam jarenlang heeft weggezopen. Als enige blijft hij letterlijk en figuurlijk nuchter bij de jacht op de ontvoerders. John, die zijn vader nooit heeft begrepen, sluit zich bij de kolonel buiten dienst aan. De FBI en de plaatselijke koddebeiers zijn allang blij dat ze een verdachte (zij het de verkeerde) hebben: een zedendelinquent die zijn schuld erkent door in de nor zelfmoord te plegen.

Als Ben en John op pad zijn om Gracie te redden, komt Gimenez ook met haar lotgevallen. De wijze waarop ze praat met haar plaaggeesten, is hilarisch. Want dat heeft Gimenez van meet af aan prima gedaan: zelfs het zwartste scenario kan (zwarte) humor aan.

Mark Gimenez - De ontvoering. Vertaling: Wim Holleman. Uitgeverij De Boekerij, 388 pag.

11 september 2007

Zaak gesloten (nieuws, 2007)

ALIBI GAAT TEN ONDER

Tot 1 oktober is er een leegverkoop. Daarna houdt de Amsterdamse thrillerboekwinkel Alibi echt op te bestaan. Daarmee komt er een einde aan 's lands enige speciaalzaak in spannende boeken die eigenaar Inez Abell in 1996 met haar toenmalige partner begon.

Een overname liep op het laatste moment spaak, maar Inez Abell wijst in Boekblad ook 'De Da Vinci Code' aan als nagel aan de doodskist van Alibi. ,,De term 'literaire thriller' kan ik niet meer horen'', zegt ze in het vakblad.

Al sinds haar twaalfde leest Abell thrillers en ze heeft dan ook een imposante collectie opgebouwd. De winkel in de Willemstraat had alles op thrillergebied in voorraad. Winst maken hoefde niet echt, want Abell genoot een uitkering. Wat niet inhield dat er geen geld verdiend moest worden. Er werd nog actie gevoerd voor het behoud van Alibi: zo deed René Appel nog een goed woordje voor de winkel op tv. Maar uiteindelijk werd onder meer de huur een strop voor Alibi.

Dat was niet de enige factor, erkent Abell in Boekblad. ,,We zitten hier ook niet in een winkelstraat, we moeten het hebben van mond-tot-mondreclame en trouwe klanten.'' Hulp kreeg ze van vrijwilligers, maar dat betekende weer een managamenttaak erbij. En nog meer zat tegen. Ze kampt met gezondheidsproblemen. Initiatieven voor nieuwe activiteiten kwamen niet van de grond. Concurrent Island Bookstore, die een paar honderd meter verderop is gevestigd, adverteerde met een uitgebreid aanbod thrillers.

Wat er echt inhakte was de toenemende populariteit van thrillers, waardoor ook de algemene boekhandel die als warme broodjes ging verkopen. ,,Ik gun Scheltema (grote boekhandel aan het Koningsplein, red.) alle goeds'', aldus Abell, ,,maar voor de boeken waarvan ze er nu op een zaterdag duizend verkopen, trokken ze vroeger hun neus op. Dan kan ik wel weigeren 'De Da Vinci Code' te verkopen, maar dan ben je weer elitair. Er valt niet tegenop te verkopen.''

Haar passie voor het spannende boek is ze niet kwijt, laat ze weten. Alleen gaat ze voortaan de boeken die ze wil lezen zelf kopen, om ze na lezing via boekwinkeltjes.nl weer door te verkopen.

(Bron: Boekblad; foto: Alwin van Ee)

Gianrico Carofiglio - De onbewuste getuige (2007)





SIGARETTEN EN OPGEKLOPTE FILTERKOFFIE

(Door Peter Kuijt)

Wie recent zijn vakantie in een beetje Italiaanse stad heeft doorgebracht, heeft ze vast voorbij zien flitsen: mannen in donker pak, het witte shirt fatsoenshalve niet al te ver open, stoppelbaardje van een paar dagen, op een hippe Vespa met een ultraplat mobieltje geklemd tussen oor en helm. Armani-mannen van de wereld, stoer, woest aantrekkelijk en alleen bang voor hun moeder.

Hoe anders is het beeld van de 'l’uomo Italiano' dat Gianrico Carofiglio schetst in zijn debuutroman 'De onbewuste getuige'. Hoofdpersoon is de in Bari wonende advocaat Guido Guerrieri. Een tobberd van jewelste, die ten prooi valt aan huilbuien, slapeloosheid en een verontrustende fobie voor liften, nadat zijn vrouw Sara hem heeft verlaten. Ze kon niet langer samenleven met een middelmatige man. Dat zulke Italiaanse mannen ook bestaan, moeten we voor waar aannemen, want schrijver Gianrico Carofiglio (1961) is een antimaffiamagistraat in Zuid-Italië en dientengevolge gewend doorgaans de waarheid te spreken.

Zich door de dagen heen worstelend op een dieet van sigaretten en opgeklopte filterkoffie, krijgt Guerrieri ook nog een stevig proces op zijn bordje. De Senegalese strandventer Abdou Thiam wordt verdacht van de moord op een negenjarig jongetje. Thiam ontkent. De enige getuige is een strandtenthouder met onfrisse ideeën. Toch adviseert het Openbaar Ministerie de 'niet-Europese' verkoper van namaakartikelen, in ruil voor een lichtere straf, de moord te bekennen.

Advocaat Guerrieri, liefhebber van 'Le Petit Prince' en Dostojevski, is niet overtuigd van Thiams schuld en bijt zich, ondanks zijn vooral geestelijke ongerief, in de zaak vast. Guerrieri besluit de zaak voor het Hof van Assisen te brengen, hoewel het risico nadrukkelijk aanwezig is dat zijn cliënt dan levenslang zal krijgen. Wat volgt is een ontluisterende blik op het falende Italiaanse rechtssysteem. Een fraai juridisch steekspel speelt zich af tussen advocaat, rechters en officier van justitie. 'De onbewuste getuige' is overigens minder gelikt dan veel Amerikaanse 'legal thrillers', want Carofiglio deinst er niet voor terug om ook uiterst formele formuleringen in zijn roman op te nemen.

Nagelbijtend spannend is de roman ook niet. Wel weet Carofiglio met flinke doses onderkoelde humor gaandeweg een prachtig portret te schetsen van een advocaat die zijn persoonlijk leven op de rails probeert te krijgen en tegelijkertijd zijn 'proces van de eeuw' tot een goed einde moet zien te brengen. Een rechtbankdrama om je vingers bij af te likken.

Gianrico Carofiglio – De onbewuste getuige. Vertaling: Rob Gerritsen. Uitgeverij Prometheus Nero, 296 pag.

09 september 2007

Krystian Bala (nieuws, 2007)

KWART EEUW CEL VOOR MOORD VOLGENS HET BOEKJE

De Poolse misdaadschrijver Krystian Bala (34) moet tot zijn negenenvijftigste de cel in voor een moord die hij volgens de openbare aanklagers zelf in een van zijn boeken heeft beschreven. Het slachtoffer, de zakenman Dariusz Janiszewski, werd in 2000 in de rivier de Oder gevonden waar hij levend in was gegooid, met de handen op de rug gebonden en vastgemaakt aan een strop om zijn nek.

Bala werd veroordeeld op grond van indirecte bewijzen. Hijzelf noemt het verband dat is gelegd tussen de moordzaak en zijn boek 'Amok' uit 2003 belachelijk. In het boek laat hij de hoofdpersoon, Chris genaamd, een vrouw vermoorden door haar dood te steken nadat hij haar handen op de rug heeft gebonden en het touw heeft bevestigd aan een strop rond haar nek.

De politie kwam de schrijver op het spoor toen een informant haar wees op de overeenkomsten tussen Bala's fictie en de werkelijke moord. Later bleek dat het slachtoffer ten tijde van de moord een relatie had met de ex-vrouw van de schrijver. In 2005 werd Bala gearresteerd. Hij zegt echter dat hij Janiszewski nooit heeft ontmoet.

Bala ontkent de aantijgingen dat hij kennis had van de moord. Hij beweert dat hij zijn boek heeft geschreven op basis van krantenverslagen en klaarheid wilde brengen in een 'slordig' politieonderzoek. Voor de aanvang van het proces, zei Bala in een lokale krant dat 'Amok' fictie is. Critici zagen het boek als een schets van een groep verveelde intellectuelen, die soelaas zoeken in drugs, alcohol en seks. Het agressieve en harde taalgebruik wordt afgewisseld met bespiegelingen van filosofische aard.

De bewijslast tegen Bala bestaat uit een telefoonkaart waarmee op de dag van Janiszewski's verdwijning telefoontjes zijn gepleegd naar diens kantoor en mobieltje. Op dezelfde dag werd met de kaart opgebeld naar Bala's vriendin en zijn ouders. Volgens een onderzoek vertoont Bala neigingen tot sadistisch gedrag en zijn er psychologisch gezien overeenkomsten tussen zijn karakter en dat van de hoofdpersoon uit het boek. Ook stelt Bala zich op internet of in het buitenland vaak voor als Chris.

De overeenkomsten tussen het boek en de realiteit zijn door de aanklagers in de rechtszaak overigens niet als bewijslast aangedragen. Wel voerden zij aan dat daags nadat een Pools televisieprogramma over onopgeloste misdaden in 2003 aandacht aan de zaak had besteed, de website van het programma werd geraadpleegd vanaf locaties in Azië, precies op de data dat Bala die plekken aandeed. Hoewel al het bewijs indirect is, wordt volgens de aanklagers een 'keten van gebeurtenissen' zichtbaar die aannemelijk maakt dat Bala de moord heeft gepleegd. De rechtbank in Wroclaw kon zich vinden in de visie van de officier van justitie. Advocaten en familie van de schrijver hebben gezegd dat hij tegen de uitspraak in beroep gaat.

Diamanten Kogel (nieuws, 2007)

DE VLAMINGEN TEGEN DE HOLLANDERS

Twee Vlaamse auteurs moeten opboksen tegen vier Nederlandse thrillerschrijvers in de strijd om de Diamanten Kogel 2007. Van de zuiderburen zijn genomineerd voor de literaire onderscheiding: Patrick Conrad met 'Starr' en Bob van Laerhoven met 'De wraak van Baudelaire'. De Nederlandse kanshebbers zijn: Lieneke Dijkzeul met 'De stille zonde', Escober (het duo Esther en Berry Verhoef) met 'Chaos', Gouden Strop-winnaar Roel Janssen ('De tiende vrouw') en Peter de Zwaan met 'Duivelsrug'.

Er zijn in totaal 63 boeken ingezonden. Daarvan bleef een shortlist van negentien boeken over. Uiteindelijk koos de jury - 'na zorgvuldige beraadslaging', zoals dat zo mooi heet - donderdag 6 september de zes nominaties. Het is niet bekend wat de jury precies van het niveau van de inzendingen vond, al liet jurylid Jos van Cann elders doorschemeren dat de kwaliteit van de inzendingen wat hoger lag, maar dat er aan redactionele begeleiding nog het een en ander schortte.

Weinig tromgeroffel bij de bekendmaking van de nominaties, des te meer klaroenstoten op de dag van de uitreiking zelf. In het Vlaams-Nederlands huis deBuren in Brussel zullen op donderdag 20 september tal van critici en misdaadauteurs zich de hele dag buigen over de vraag of spannende boeken tot de literatuur gerekend moeten worden.

Dit 'colloquium' (deftig woord voor samenspraak of een al dan niet wetenschappelijke vergadering) kent als eregast professor J. Madison Davis (Gaylord College of Journalism and Mass Communication, Oklahoma University), voormalig President voor Noord-Amerika van de International Association of Crime Writers. Er zijn voordrachten en uiteenzettingen door Jos van Cann (Misdaadliteratuur in de lage landen voor de Tweede Wereldoorlog), Jooris van Hulle (De Maatschappelijke relevantie van thrillers), Jan Lampo (Thriller, magisch-realisme en mainstream), Mieke de Loof (Het spannende verhaal van de Vlaamse letteren), Felix Thijssen, Henri-Floris Jespers, Bob Mendes, Elvin Post en Esther Verhoef. Dat is nog eens wat anders dan een kwartiertje spreektijd voor de Gouden Strop-jury tijdens de Power of Plots....

's Avonds is dan de uitreiking van de Diamanten Kogel 2007. De winnaar ontvangt een trofee ontworpen door Wim Delvoye: een zilveren boksbeugel van 500 gram met vier diamanten van 0.35ct elk. De prijs voor het beste, spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek is een initiatief van het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs (GVM).